Badania kliniczne
W MolnuFIP™ jesteśmy zaangażowani w dostarczanie opartych na dowodach naukowych metod leczenia zakaźnego zapalenia otrzewnej u kotów (FIP). Na tej stronie przedstawiono obszerne badania kliniczne i analizy, które potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo naszego leczenia MolnuFIP™ EIDD-1931 w leczeniu zakaźnego zapalenia otrzewnej u kotów.
Nasze zaangażowanie w rzetelne badania naukowe gwarantuje, że nasze rozwiązania w leczeniu FIP są poparte rzetelnymi danymi i gruntownymi testami. Tutaj można zapoznać się ze szczegółowymi raportami, wynikami badań i analizami ekspertów, które wykazują wysoką skuteczność leków przeciwwirusowych z rodziny EIDD w leczeniu zakaźnego zapalenia otrzewnej u kotów . Wierzymy w transparentność i wagę dzielenia się tymi kluczowymi informacjami z naszymi klientami i partnerami weterynaryjnymi.
Bądź na bieżąco i zaufaj MolnuFIP™ jako wiarygodnemu źródłu leczenia FIP.
Alternatywne metody leczenia kotów chorych na FIP i z naturalną lub nabytą opornością na GS-441524
Przeczytaj całe badanie:
https://www.fipwarriors.eu/en/alternativna-liecba-maciek-s-fip-a-prirodzenou-alebo-ziskanou-rezistenciou-na-gs-441524/
Sytuacja z EIDD-1931 i EIDD-2801/Molnupiravirem oraz GS-441524 i Remdesivirem rodzi pytanie, dlaczego niektóre leki są przekształcane w proleki w celu wprowadzenia do obrotu [17]. Remdesivir podobno estryfikowano w celu zwiększenia aktywności przeciwwirusowej, chociaż badania na kotach wykazały, że GS-441524 i Remdesivir miały podobną aktywność hamującą wirusa w hodowli tkankowej [18]. Jednakże stwierdzono, że Remdesivir jest słabo wchłaniany drogą doustną i dlatego został warunkowo zatwierdzony tylko do wstrzykiwań. EIDD-2801 został stworzony w celu zwiększenia doustnej absorpcji EIDD-1931, chociaż wcześniejsze badania wskazywały, że EIDD-1931 jest dobrze wchłaniany doustnie bez estryfikacji [6]. Motywy stojące za komercjalizacją remdesiwiru zamiast GS-441524 do stosowania u ludzi zostały naukowo zakwestionowane, ponieważ ten drugi wydaje się być lepszy pod wieloma względami bez dalszych modyfikacji [17]. Dlaczego zaproponowano komercjalizację EIDD-2801, skoro EIDD-1931 byłby tańszy, 4 razy skuteczniejszy w hamowaniu wirusa i o jedną trzecią mniej toksyczny niż EIDD-2801 [15]? Siła...
Długa historia Beta-d-N4-hydroksycytydyny i jej współczesne zastosowanie w leczeniu Covid-19 u ludzi i FIP u kotów.
Przeczytaj całe badanie:
https://ccah.vetmed.ucdavis.edu/sites/g/files/dgvnsk4586/files/inline-files/Molnuparivir%20as%20a%20third%20antiviral%20drug%20for%20treatment%20of%20FIP%20v13_1.pdf
Resistance to GS-441524 has been confirmed in a number of cats that have been treated for FIP with GS-441524 in the last 3 years, especially among cats with neurological FIP [5]. Resistance to GS441524 is usually partial and higher doses often cure the infection or significantly reduce the symptoms of the disease during treatment. Interestingly, resistance to GS-441524 has also been found in patients with Covid19 treated with Remdesivir [12]. An immunocompromised patient developed a prolonged course of SARS-CoV-2 infection. Remdesivirus treatment initially alleviated symptoms and significantly reduced virus levels, but the disease returned with a large increase in virus replication. Whole genome sequencing identified an E802D mutation in nsp12 RNA-dependent RNA polymerase that was not present in pre-treatment samples and caused a 6-fold increase in resistance.
Although the history of molnupiravir and its recent use in the treatment of FIP has been described [6], there are currently no studies documenting natural or acquired resistance to molnupiravir. Molnupiravir has been shown to function as an RNA mutagen causing several defects in the viral genome [7]while remdesivir / GS-441524 is a non-binding RNA chain terminator [8], which suggests that its resistance profile will be different.
Zakaźne zapalenie otrzewnej u kotów: Wytyczne Europejskiej Rady Doradczej ds. Chorób Kotów
Przeczytaj całe badanie: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10535984/
Molnupirawir podawano jako leczenie pierwszego rzutu u 4 kotów lub jako leczenie ratunkowe u 26 kotów, które otrzymały wstępne leczenie z powodu podejrzenia FIP z nielicencjonowanym GS-441524 lub kombinacją leków zawierającą nielicencjonowany GS-441524 jako lek główny. Trzynaście kotów leczono wyłącznie iniekcyjnym GS-441524, trzy koty leczono wyłącznie doustnym GS-441524, a kolejnych siedem leczono skojarzeniem iniekcyjnym i doustnym GS-441524 przez cały okres terapii. Dwa koty leczono połączeniem nielicencjonowanego GS-441524 i nielicencjonowanego inhibitora proteazy, inhibitora proteazy GC376 (patrz punkt 10.1.4 dotyczący GC376, inhibitora proteazy), podczas gdy jeden kot był leczony
Skuteczność w zwalczaniu wirusa zakaźnego zapalenia otrzewnej u kotów na podstawie analizy farmakokinetycznej GS-441524, remdesiwiru i molnupirawiru u kotów
Przeczytaj całe badanie: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC9697187/
STRESZCZENIE
Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (FIP) to śmiertelna choroba kotów, na którą obecnie brakuje licencjonowanych i niedrogich szczepionek ani leków przeciwwirusowych. Choroba charakteryzuje się zróżnicowanym obrazem klinicznym, obejmującym postać wysiękową („mokrą”) i niewysiękową („suchą”), przy czym obie mogą być powikłane zajęciem układu nerwowego lub ocznego. Czynnikiem etiologicznym FIP jest biotyp koronawirusa kotów (FCoV), określany jako wirus zakaźnego zapalenia otrzewnej kotów (FIPV). Celem niniejszego badania było określenie i porównanie skuteczności przeciwwirusowej in vitro inhibitorów proteazy wirusowej GC376 i nirmatrelviru oraz analogów nukleozydów remdesiviru (RDV), GS-441524, molnupiraviru (MPV; EIDD-2801) i β-D-N4-hydroksycytydyny (NHC; EIDD-1931). Te leki przeciwwirusowe zostały poddane funkcjonalnej ocenie przy użyciu zoptymalizowanego systemu biotestów in vitro. Leki przeciwwirusowe oceniano jako monoterapie przeciwko serotypom I i II wirusa FIPV oraz jako skojarzone terapie przeciwkoronawirusowe (CACT) przeciwko serotypowi II wirusa FIPV, co dostarczyło dowodów na synergię wybranych kombinacji. Określiliśmy również właściwości farmakokinetyczne MPV, GS-441524 i RDV po podaniu doustnym kotom in vivo, jak również po dożylnym podaniu RDV. Stwierdziliśmy, że MPV podane doustnie w dawce 10 mg/kg, GS-441524 i RDV w dawce 25 mg/kg oraz RDV podane dożylnie w dawce 7 mg/kg osiągają stężenia w osoczu wyższe niż ustalone wartości EC50, które utrzymują się przez 24 godziny dla GS-441514 i RDV.
Nielicencjonowany molnupirawir to skuteczny środek ratunkowy stosowany w przypadku niepowodzenia nielicencjonowanej terapii podobnej do GS-441524 u kotów z podejrzeniem kociego zakaźnego zapalenia otrzewnej
Przeczytaj całe badanie:https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9612227/
Łącznie 26 z 30 kotów otrzymało początkowe leczenie z powodu podejrzenia FIP z zastosowaniem niezarejestrowanego GS-441524 lub kombinacji leków zawierającej niezarejestrowany GS-441524 jako główny lek bazowy (na bazie GS-441524). Połowa (13) kotów była leczona zastrzykiem GS-441524. Tylko trzy koty były leczone doustnym GS-441524, a kolejnych siedem było leczonych kombinacją zastrzyku i doustnego GS-441524 przez cały czas trwania terapii. Dwa były leczone kombinacją niezarejestrowanego GS-441524 i niezarejestrowanego GC376. Kot nr 6 był leczony wszystkimi wcześniej wymienionymi lekami wraz z molnupirawirem przez 12 tygodni w ramach bardzo skomplikowanego schematu leczenia ( Dane uzupełniające S2 ).
EIDD-2801 (MOLNUPIRAVIR)
Przeczytaj pełne badanie: https://www.fipwarriors.eu/en/eidd-2801-molnupiravir/
Jak już wspomniano, EIDD-2801 jest prekursorem EIDD-1931. Zatem stosunek EIDD-2801 do EIDD-1931 jest równoważny stosunkowi między Remdesivirem a GS-441524. Ponieważ masa cząsteczkowa EIDD-2801 wynosi 329,31 g-mol, a EIDD-1931 259,22 g/mol, można założyć, że stosunek dawek EIDD-2801 i EIDD-1931 wynosi 1,27. Innymi słowy, jeśli zastosujemy dawkę EIDD-1931 10 mg/kg, powinniśmy użyć około 12,7 mg/kg dla EIDD-2801.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że lek EIDD-1931 nie jest dostępny w sprzedaży komercyjnej i najprawdopodobniej zetkniesz się z lekiem EIDD-2801. Należy jednak pamiętać o istnieniu leku EIDD-1931, jeśli natkniesz się na ten lek.
Osiemnaście kotów zdiagnozowanych z FIP w You-Me Animal Clinic w Sakura-shi w Japonii między styczniem a sierpniem 2022 r., których właściciele wyrazili świadomą zgodę na to eksperymentalne leczenie.
W tym prospektywnym badaniu obserwacyjnym tabletki molnupirawiru były przygotowywane na miejscu w klinice weterynaryjnej You-Me. Właściciele zwierząt podawali zwierzętom dawkę 10–20 mg/kg doustnie dwa razy dziennie. Standardowy czas trwania leczenia wynosił 84 dni.
Wyniki: Spośród 18 kotów, 13 miało wysiękowe FIP, a 5 niewysiękowe FIP. Trzy koty miały neurologiczne lub oczne objawy FIP przed leczeniem. Cztery koty, wszystkie z wysiękowym FIP, padły lub zostały uśpione w ciągu 7 dni od rozpoczęcia leczenia. Pozostałych 14 kotów ukończyło leczenie i pozostawało w remisji do momentu pisania artykułu (139–206 dni po rozpoczęciu leczenia). Podwyższoną aktywność alaninowej transaminazy (ALT) w surowicy stwierdzono u 3 kotów, wszystkie w dniach 7–9, i wszystkie wyzdrowiały bez konieczności leczenia. Dwa koty z żółtaczką zostały hospitalizowane, jeden w trakcie leczenia (dzień 37) i jeden z ciężką anemią na początku leczenia.
Niniejsza seria przypadków sugeruje, że molnupirawir może być skutecznym i bezpiecznym leczeniem FIP u kotów domowych w dawce 10–20 mg/kg dwa razy dziennie.
Farmakokinetyka molnupirawiru u kotów z naturalnie występującym kocim zakaźnym zapaleniem otrzewnej
Przeczytaj całe badanie:
https://www.mdpi.com/2076-0817/14/7/666
Leki przeciwwirusowe, takie jak EIDD-2801 (molnupirawir; MPV), były z powodzeniem stosowane w leczeniu zakaźnego zapalenia otrzewnej kotów (FIP). Poprzednie badanie farmakokinetyki MPV u zdrowych kotów dało obiecujące wyniki pod względem jego stosowania i bezpieczeństwa. Celem było określenie farmakokinetyki molnupirawiru u kotów z naturalnie występującym FIP poprzez pomiar stężenia MPV i EIDD-193 (β-D-N4-hydroksycytydyna; NHC) w surowicy. Krew pobrano od siedmiu kotów zdiagnozowanych z naturalnie występującym FIP, leczonych 1, 2, 4, 6 i 12 godzin po doustnym podaniu MPV oraz 12 godzin po podaniu tabletki 7 dni później. Stężenia MPV i NHC w surowicy oznaczono za pomocą wcześniej opublikowanej metody wysokosprawnej chromatografii cieczowej z tandemową spektrometrią mas (HPLC-MS/MS). Średnia dawka MPV wynosiła 15,44 mg/kg (SD ± 1,82). Średnie szczytowe stężenie MPV w surowicy (Cmax) po jednorazowej dawce MPV doustnie wyniosło 38 ng/ml (SD ± 5). Średnie szczytowe stężenie NHC w surowicy (Cmax) po jednorazowej dawce MVP doustnie wyniosło 1551 ng/ml (SD ± 720). Czas do osiągnięcia Cmax NHC (Tmax) wyniósł 2,6 h (SD ± 1,4), a okres półtrwania eliminacji NHC wyniósł 1,6 h (SD ± 1,1).
Minimalna akumulacja leku obserwowana była w stężeniach minimalnych po 7 dniach podawania leku dwa razy dziennie. Niskie poziomy MPV można wytłumaczyć szybką konwersją do jego aktywnego metabolitu NHC. Średnie stężenia NHC we wszystkich punktach czasowych były co najmniej 4-krotnie wyższe niż odnotowane wartości IC50 in vitro dla szczepów koronawirusa kotów, a podawanie leku dwa razy dziennie przez siedem dni nie doprowadziło do akumulacji leku w surowicy. Wyniki potwierdzają zasadność stosowania MPV w leczeniu FIP, a jeśli ma być prowadzone monitorowanie terapeutyczne leku, należy mierzyć poziom NHC.
Zakażenia enterowirusowe mogą powodować chorobę dłoni, stóp i jamy ustnej (HFDM), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu, zapalenie mięśnia sercowego i ostre wiotkie zapalenie rdzenia kręgowego, prowadzące do śmierci niemowląt i małych dzieci. Jednak obecnie nie ma konkretnego leku przeciwwirusowego do leczenia tego typu zakażeń. Władze sanitarne Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii niedawno zatwierdziły nowy lek przeciwwirusowy, molnupirawir, do leczenia COVID-19. W niniejszym badaniu donieśliśmy, że molnupirawir (EIDD-2801) i jego aktywna forma, EIDD-1931, mają szerokie spektrum działania przeciwenterowirusowego. Nasze dane wykazały, że EIDD-1931 może znacząco zmniejszyć produkcję wirusa potomnego EV-A71 i ekspresję białka wirusowego EV-A71 w stężeniach niecytotoksycznych.
Wyniki testu czasu dodania sugerują, że EIDD-1931 działa na etapie po wprowadzeniu do organizmu, co jest zgodne z jego mechanizmem przeciwwirusowym. Dootrzewnowe podanie EIDD-1931 i EIDD-2801 chroniło jednodniowe ssące myszy ICR przed śmiertelnym zakażeniem EV-A71 poprzez zmniejszenie wiremii w różnych tkankach zakażonych myszy. Analiza farmakokinetyczna wykazała, że stężenie leku w osoczu przekraczało EC50 dla enterowirusów, co sugeruje kliniczny potencjał molnupirawiru przeciwko enterowirusom. Zatem molnupirawir wraz z jego aktywną formą, EIDD-1931, może być obiecującym kandydatem na lek przeciwko zakażeniom enterowirusowym.
Aktualizacja dotycząca leczenia zakaźnego zapalenia otrzewnej u kotów
Przeczytaj całe badanie: https://icatcare.org/resources/icatcare_fip_update_july25.pdf
Wysoce skuteczne leki przeciwwirusowe do leczenia FIP są już dostępne. Legalny dostęp do remdesiwiru, a następnie jego pośredniego (lub głównego) metabolitu GS-441524, został wprowadzony w 2020 roku w Australii i Wielkiej Brytanii. Od tego czasu zdobyliśmy doświadczenie w leczeniu FIP i monitorowaniu leczenia, z doskonałymi wynikami. Legalnie dostępne źródła leków przeciwwirusowych skutecznych w leczeniu FIP do stosowania weterynaryjnego istnieją obecnie w wielu innych krajach, chociaż w niektórych częściach świata niestety brakuje legalnie dostępnych, gwarantowanych jakościowo leków. Niniejszy artykuł podsumowuje aktualne zalecenia dotyczące leczenia FIP, aby pomóc lekarzom w radzeniu sobie z takimi przypadkami.
Dokument opiera się na aktualnie dostępnych informacjach, ale ewoluuje wraz z rosnącym doświadczeniem i publikacją nowych dowodów, dlatego jest regularnie aktualizowany. Zawiera informacje o wszystkich lekach, które okazały się skuteczne w leczeniu FIP, ale odpowiedzialność za przestrzeganie regionalnych przepisów dotyczących przepisywania leków spoczywa na lekarzu weterynarii prowadzącym leczenie. Leczenie należy dostosować do indywidualnego kota, uwzględniając reakcję, współpracę i możliwości finansowe pacjenta. Więcej informacji na temat diagnozowania FIP można znaleźć w dalszej części dokumentu.
Przeczytaj całe badanie: https://new.vetscripts.co.za/wp-content/uploads/2025/10/28-Molnupiravir–Doxycycline–Meloxicam-Paste-for-Feline-Gingivostomatitis.pdf
Przewlekłe zapalenie dziąseł i jamy ustnej u kotów (FCGS) i młodzieńcze zapalenie dziąseł to wyniszczające zespoły zapalne jamy ustnej, powodujące silny ból, utratę masy ciała i obniżenie jakości życia. Standardowe leczenie z ekstrakcją zębów w całej jamie ustnej prowadzi do remisji jedynie w ~60–70% przypadków, pozostawiając wiele kotów opornych na leczenie. Pasta łączona zawierająca lek przeciwwirusowy (molnupirawir), antybiotyk (doksycyklina) i lek przeciwzapalny (meloksykam) oferuje nową, multimodalną strategię terapeutyczną ukierunkowaną na wieloczynnikowy charakter choroby.